مطلبی که پیش روی شماست با الهام از نظریات «پی­یر بوردیو[1]» نوشته شده است. عنوان این مطلب هم متأثر از نظرات اوست. در ابتدا آن بخش از نظرات بوردیو که بر نوشته شدن این مطلب تأثیر داشته را توضیح می­دهم، سپس به عنوان آن، که ایده­ی اصلی این نوشتار است می­پردازم.

بوردیو با معرفی مفاهیمی از قبیل میدان اجتماعی، ریختار(Habitus) و استراتژی تلاش می­کند که چرایی و چگونگی کنش­های اجتماعی افراد را توضیح دهد. از نظر او هر اجتماع، گروه، سازمان یا جامعه­ای که سازوکارهای مشخص خود را برای رسیدن به اهداف یا انجام برنامه­هایی دارد، یک میدان اجتماعی است. از طرفی هر فردی دارای یک سری از ویژگی­های فکری، روانی و رفتاری است که در مجموع در ریخت ظاهری آن فرد تأثیر می­گذارد و موجب شکل­گیری ریختار آن فرد می­شود. شاید بتوان گفت که ریختار فردیت یافته­ی ساختار است. از طرفی بوردیو ریختار را جسمیت یافته­ی تمامی ویژگی­های یک فرد تلقی می­کند که متأثر از خیلی چیزها از جمله تربیت، پیشینه­ی خانوادگی و اجتماعی و ... است.